Είναι ο μόνος Τούρκος συγγραφέας, μέχρι σήμερα, που έχει κερδίσει το Νόμπελ Λογοτεχνίας, και ο δεύτερος νεότερος στην ιστορία των βραβείων αυτών (ο άλλος ήταν ο Κίπλινγκ).
Ο Ορχάν Παμούκ γεννιέται το 1952 στην Κωνσταντινούπολη, γόνος ανώτερης μεσοαστικής οικογένειας μηχανικών, σπουδάζει Αρχιτεκτονική, αλλά στα τρία χρόνια, τα παρατάει και το 1974 αποφασίζει να γίνει συγγραφέας με την ενθάρρυνση του πατέρα του, ο οποίος είναι συχνά απών, προτιμώντας το Παρίσι, την παρέα του Σαρτρ και του Καμύ.
Το πρώτο του μυθιστόρημα, Ο ΤΖΕΒΝΤΕΤ ΜΠΕΗΣ ΚΑΙ ΟΙ ΓΙΟΙ ΤΟΥ, βραβεύεται το 1979 από τις εκδόσεις Μιλιέτ. Είναι η πρώτη μίας αδιάλειπτης σειράς βραβεύσεων των βιβλίων του, που κορυφώνεται το 2006 με το Νόμπελ. Έχει ήδη γράψει ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΗΣ ΣΙΩΠΗΣ, το ιστορικό μυθιστόρημα ΤΟ ΛΕΥΚΟ ΚΑΣΤΡΟ (1985), το οιονεί αστυνομικό ΤΟ ΜΑΥΡΟ ΒΙΒΛΙΟ (1990), ένα από τα πιο πολυδιαβασμένα μυθιστορήματα της σύγχρονης τουρκικής λογοτεχνίας και ακολουθούν Η ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΑ ΖΩΗ (1994), ΜΕ ΛΕΝΕ ΚΟΚΚΙΝΟ (1998) ένα ιστορικό θρίλερ, το πολιτικό ΧΙΟΝΙ (2002) και τα πιο πρόσφατα, ΙΣΤΑΝΜΠΟΥΛ, ένας φόρος τιμής στη μελαγχολική γενέτειρά του, ΤΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΤΗΣ ΑΘΩΟΤΗΤΑΣ, μία αδιέξοδη ερωτική ιστορία, που καταφεύγει σε χιλιάδες αντικείμενα για να ζήσει ως ανάμνηση, και το τελευταίο στα ελληνικά, ΑΛΛΑ ΧΡΩΜΑΤΑ, μία συλλογή κειμένων, όλα από τις εκδόσεις ΩΚΕΑΝΙΔΑ, τα περισσότερα σε μετάφραση της Στέλλας Βρετού.
