Συγκλονιστικό: Ο διάσημος, άσημος βιολιστής στο μετρό!

Ένα κρύο πρωινό τον Γενάρη του 2007. Έπαιξε έξι κομμάτια του Μπαχ για περίπου 45 λεπτά. Στο διάστημα αυτό, περίπου 2 χιλιάδες άτομα πέρασαν από το σταθμό, οι περισσότεροι καθ' οδόν για τη δουλειά τους. Μετά από...3 λεπτά ένας μεσήλικας πρόσεξε ότι κάποιος έπαιζε μουσική. Βράδυνε το βήμα του, σταμάτησε για λίγα δευτερόλεπτα και μετά προχώρησε βιαστικός για τον προορισμό του.


4 λεπτά αργότερα ο βιολιστής εισέπραξε το πρώτο του δολάριο: μια γυναίκα έριξε τα χρήματα στο κουτί του και χωρίς να σταματήσει συνέχισε το δρόμο της.

6 λεπτά, ένας νεαρός έγειρε στον τοίχο για να τον ακούσει, μετά κοίταξε το ρολόι του και συνέχισε να περπατά.

10 λεπτά, ένα αγοράκι 3 ετών σταμάτησε, αλλά η μητέρα του το έσυρε βιαστικά να συνεχίσει, καθώς το παιδί σταμάτησε για να δει τον βιολιστή. Τελικά η μητέρα έσπρωξε δυνατά το παιδί και το παιδί ξανάρχισε να περπατά γυρνώντας ολοένα το κεφάλι προς τα πίσω. Την ίδια αντίδραση είχαν και πολλά άλλα παιδιά. Όλοι, χωρίς εξαίρεση, οι γονείς τα πίεζαν να προχωρήσουν.

45 λεπτά: ο μουσικός συνέχισε να παίζει. Μόνον 6 άνθρωποι είχαν για λίγο σταματήσει. Περίπου 20 άτομα του άφησαν χρήματα χωρίς να διακόψουν το ρυθμό τους. Συγκέντρωσε συνολικά 32 δολάρια. 1 ώρα: τελείωσε το παίξιμο και μια σιγή απλώθηκε παντού. Κανείς δεν το πρόσεξε. Κανείς δε χειροκρότησε ούτε υπήρξε έστω κάποιο ίχνος αναγνώρισης.



Κανείς δεν το 'ξερε, αλλά ο βιολιστής ήταν ο Τζόσουα Μπελλ, ένας από τους καλύτερους μουσικούς στον κόσμο. Έπαιξε ένα από τα πιο δύσκολα κομμάτια που έχουν ποτέ γραφτεί, με ένα βιολί αξίας 3.5 εκατομμυρίων δολαρίων. Δύο μέρες νωρίτερα, ο Τζόσουα Μπελλ γέμισε ασφυκτικά ένα θέατρο στη Βοστώνη, σε συναυλία που η μέση τιμή του εισιτηρίου άγγιξε τα 100 δολάρια.



Πρόκειται για πραγματικό γεγονός. Ο Τζόσουα Μπελλ έπαιξε ινκόγκνιτο στο σταθμό του μετρό στα πλαίσια ενός κοινωνιολογικού πειράματος που οργάνωσε η Ουάσιγκτον Ποστ για την αντίληψη, το γούστο και τις προτεραιότητες των ανθρώπων. Το ερώτημα που προέκυψε: σε ένα ουδέτερο περιβάλλον και σε ακατάλληλη ώρα, μπορούμε να αντιληφθούμε την ομορφιά; Σταματούμε για να την απολαύσουμε; Αναγνωρίζουμε το ταλέντο όταν εκδηλώνεται σε ασυνήθιστα χωροχρονικά πλαίσια; Ενα συμπέρασμα που πιθανώς μπορεί να εξαχθεί από το συγκεκριμένο πείραμα είναι:



Αν δεν έχουμε ένα λεπτό για να σταματήσουμε και ν' ακούσουμε έναν από τους καλύτερους μουσικούς του κόσμου να παίζει ένα από τα ωραιότερα κομμάτια που γράφτηκαν ποτέ, με ένα από τα ομορφότερα μουσικά όργανα... πόσα άλλα πράγματα χάνουμε άραγε;

Παίζει κιθάρα μέσα σε έναν σκουπιδοτενεκέ του δρόμου!

Ο 31χρονος Τσάρλι Τσάβεϊ είναι γνωστός στους κατοίκους του Σάφολκ της Μ. Βρετανίας, αφού είναι ένας καλλιτέχνης του δρόμου με ιδιαίτερο γνώρισμα.

Βλέπετε, ο Τσάρλι παίζει κιθάρα μέσα από έναν… σκουπιδοτενεκέ του δρόμου! Μπαίνει ολόκληρος μέσα στον σκουπιδοτενεκέ και βγάζει απ’ έξω μόνο το μπράτσο της κιθάρας και το ένα του χέρι.
Επειδή, όμως, δεν μπορούσε να ελέγχει τα νομίσματα που του άφηναν οι περαστικοί στο πιατάκι επάνω στον σκουπιδοτενεκέ, αφού ήταν μέσα σε αυτόν, πήρε και έναν σκύλο για βοηθό του.
Ο σκύλος κάθεται επάνω στον σκουπιδοτενεκέ, «ευχαριστεί» τους περαστικούς που αφήνουν κάποια λεφτά στον Τσάρλι και προσέχει μην τα κλέψει κανένας!

Έλληνας ζωγράφος στο Μουντιάλ

Μπορεί η ελληνική Εθνική Ομάδα Ποδοσφαίρου να αποχώρησε, γενναία, από τα στάδια της Νότιας Αφρικής, όμως ένας αξιόλογος Ελληνας καλλιτέχνης της Διασποράς, ο Δημήτρης Λουμιώτης, που εδώ και ένα τέταρτο του αιώνα ζει και δημιουργεί στη Βιέννη, εξακολουθεί να συμμετέχει μέχρι το τέλος του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος, στο "Εικαστικό Μουντιάλ" στο Γιοχάνεσμπουργκ. Στη μεγάλη έκθεση στο Stadium Collection Launcend , που διοργανώνεται από την "2010fineart" και στην οποία παίρνουν μέρος 160 διεθνείς καλλιτέχνες, από τις συμμετέχουσες στο Πρωτάθλημα χώρες, με ισάριθμα έργα τους, ο Δημήτρης Λουμιώτης εκθέτει έναν τρισδιάστατο πίνακά του ψηφιακής τέχνης, με θέμα "Ποδόσφαιρο και Αφρική".
Το έργο είναι τυπωμένο σε μουσαμά με ειδικές μελάνες, ενώ αντίγραφά του, όπως και αντίγραφα των έργων των άλλων καλλιτεχνών, θα διατίθενται από τους διοργανωτές σε ποικιλόμορφους τρόπους.
Γεννημένος το 1960 στον Παρνασσό Γορτυνίας, ο Δημήτρης Λουμιώτης ανακάλυψε την κλίση του στη ζωγραφική όταν το 1973 πρωτοεπισκέφθηκε την Αίγινα και εντυπωσιάστηκε από τους καλλιτέχνες του νησιού, αρχίζοντας να πειραματίζεται ο ίδιος στη συνέχεια, ζωγραφίζοντας αλλά και κάνοντας τα πρώτα βήματα και στη γλυπτική, στον γνωστό αιγινίτικο αμμόλιθο.
Ερχόμενος το 1985 στη Βιέννη, ο Λουμιώτης σπουδάζει λιθογραφία, χαλκογραφία και μεταξοτυπία στο γνωστό εργαστήρι "Αρτ Πριντ" και παράλληλα εργάζεται ως γραφίστας. Από το 1990 αρχίζει να ασχολείται με το σύγχρονο κόσμημα ως σχεδιαστής και κατασκευαστής, ανοίγοντας από το 1997 δικό του ατελιέ σε κεντρικό σημείο της αυστριακής πρωτεύουσας.
Στην Αυστρία ο Δημήτρης Λουμιώτης είναι ευρύτερα γνωστός ως καλλιτέχνης των πολυμέσων, των καλλιτεχνικών εγκαταστάσεων και της Τέχνης στους ηλεκτρονικούς υπολογιστές, δείγμα της οποίας είναι και η δουλειά του που εκτίθεται στη τωρινή διεθνή έκθεση στο Γιοχάνεσμπουργκ.
Εργα του βρίσκονται σε διάφορες συλλογές, ενώ ο ίδιος έχει πάρει μέρος σε πολλές ομαδικές και ατομικές εκθέσεις στην Αυστρία και άλλες χώρες και πρόσφατα στην Ελλάδα με ειδική ατομική έκθεση 20 πινάκων του στο Μουσείο Γουναρόπουλου στου Ζωγράφου

I love Polaroid

Για σχεδόν 12,5 εκατομμύρια δολάρια πωλήθηκε η ιστορική συλλογή της Polaroid σε δημοπρασία που διοργανώθηκε την Δευτέρα και χθες Τρίτη από τον οίκο Sotheby's. Οι έγχρωμες μικρού μεγέθους φωτογραφίες του Τεντ Κένεντι και της Φάραχ Φόσετ τις οποίες είχε τραβήξει ο Άντι Γουόρχολ, μαζί με περισσότερες από χίλιες άλλες δημοπρατήθηκαν μετά από απόφαση του δικαστηρίου της Μινεσότα προκειμένου να πληρωθούν οι δεκάδες πιστωτές της εταιρείας που έχει χρεοκοπήσει δύο φορές το 2002 και το 2008.
Η αποτύπωση του εθνικού πάρκου Γιοσέμιτι της Καλιφόρνιας από τον διάσημο φωτογράφο Άνσελ Άνταμς η οποία είχε εκτιμηθεί μεταξύ των 300.000 και 500.000 δολαρίων, πωλήθηκε για 722.500 δολάρια μετά από μάχη ανάμεσα σε τέσσερις υποψήφιους αγοραστές, σύμφωνα με ανακοίνωση του Sotheby's.
Η αυτοπροσωπογραφία του Τσακ Κλόουζ, που αποτελείται από εννιά καρέ 50Χ60 εκατοστών από διαφορετικά σημεία του προσώπου του πωλήθηκε για ΄290.500 δολάρια ενώ αρχικά είχε εκτιμηθεί από 40.000 μέχρι 60.000 δολάρια.
Τιμή-ρεκόρ σημείωσαν δύο φωτογραφίες του Άντι Γουόρχολ οι οποίες πωλήθηκαν έναντι 146.500 δολαρίων (Self- portait Grimace) και 254.500 δολαρίων (Self- portait Eyes Closed).

Συνάντηση νέων μουσικών στους Παξούς

Για δέκα μέρες, από το Σάββατο 26 Ιουνίου μέχρι και την Δευτέρα 5 Ιουλίου, στο πανέμορφο νησί των Παξών, θα συναντηθούν νέοι ταλαντούχοι Ελληνες μουσικοί.

Οι μουσικοί υπό την καθοδήγηση καταξιωμένων καθηγητών της Διεθνούς Ακαδημίας Ensemble Modern της Φρανκφούρτης (International Ensemble Modern Academy) θα έχουν την ευκαιρία μέσα από τα σεμινάρια που θα πραγματοποιηθούν να έρθουν σε επαφή με ένα πλούσιο ρεπερτόριο έργων σημαντικών συνθετών της σύγχρονης μουσικής όπως ο Ξενάκης, ο Στραβίνσκι, ο Μπεργκ, ο Λίγκετι, ο Στόκχαουζεν κ.α.

Τα αποτελέσματα των σεμιναρίων το κοινό θα μπορέσει να τα απολαύσει δωρεάν στις δύο συναυλίες που θα πραγματοποιηθούν στην περιοχή του Λογγού, στις 4 & 5 του Ιουλίου, στις 8.30 το βράδυ.

Αξίζει επίσης να σημειωθεί πως οι καθηγητές της Διεθνούς Ακαδημίας, οι ίδιοι διακεκριμένοι σολίστ, θα δώσουν συναυλία στον ίδιο χώρο την 1η Ιουλίου, στις 8.30 μ.μ.

Οι καθηγητές που θα διεξάγουν τα σεμινάρια φέτος είναι οι Johannes Schwarz -Φαγκότο, Michael M. Kasper –τσέλλο, Ueli Wiget -πιάνο.

Τις συναυλίες θα διευθύνει ο αρχιμουσικός Franck Ollu.

Το Φεστιβάλ πραγματοποιείται με τη χορηγία του Ernst von Siemens Music Foundation, του Ιδρύματος Κωστόπουλου, του Ιδρύματος Λεβέντη και και με την συμβολή του κου & της κας Έγκον.

Ο καλλιτεχνικός συντονισμός του Φεστιβάλ ανήκει στην Νάντα Γερουλάνου.



Στόχος του Εαρινού Φεστιβάλ Παξών είναι μέσα από τα εντατικά σεμινάρια-εργαστήρια και την εμπειρία των συναυλιών να αποκτήσουν οι νέοι σολίστ την ικανότητα ερμηνειών υψηλού επιπέδου και ακρίβειας σε σημαντικά έργα του 20ου & 21ου αιώνα αλλά και να κάνει γνωστή στο ευρύτερο κοινό την σύγχρονη μουσική.

Στην προσπάθεια αυτή του Φεστιβάλ, σημαντική είναι η συμβολή της Μουσικής Ακαδημίας Ensemble Modern (ΙΕΜΑ) της Φραγκφούρτης η οποία διοργανώνει και είναι υπεύθυνη για τα σεμινάρια τελειοποίησης (masterclasses).

Η ΙΕΜΑ ιδρύθηκε το 2003 στη Φρανκφούρτη από το κορυφαίο σύνολο Ensemble Modern, που έχει χαρακτηριστεί ως «Η Μνήμη της Σύγχρονης Μουσικής».

Η Ακαδημία έχει καταφέρει να μεταδώσει στους σπουδαστές της τους ίδιους στόχους που έχει το Ensemble Modern στα 30 χρόνια ύπαρξής του: την υψηλή ποιότητα, την απόλαυση της ερμηνείας, τον συγκερασμό με τις άλλες τέχνες και όλα αυτά σε ένα διεθνές επίπεδο.

Μέσα από το Φεστιβάλ Παξών ξεπήδησε το 2004 τo Ergon Ensemble. Το σύνολο αυτό αποτελείται από ταλαντούχους μουσικούς που παίρνουν μέρος όλα αυτά τα χρόνια, στη Διεθνή Ακαδημία του Ensemble Modern στους Παξούς.

Στηρίζεται σε ένα βασικό πυρήνα μουσικών, και υποστηρίζεται, ανάλογα με το project, από μεγάλο αριθμό ταλαντούχων νέων καλλιτεχνών, που ειδικεύονται στη νέα μουσική και σχηματίζουν ένα ιδιαίτερα ευέλικτο σύνολο.

Σκοπός του είναι η παρουσίαση και προώθηση των αριστουργημάτων της σύγχρονης μουσικής, αλλά και του πρόσφατου διεθνούς ή ελληνικού ρεπερτορίου, η εκπαιδευτική δραστηριότητα, και η συνεργασία σε παραγωγές με συνδυασμό άλλων μορφών τέχνης όπως ο Χορός, το Μουσικό Θέατρο και Πολυμέσα. Υπεύθυνος του συνόλου είναι ο Αλέξανδρος Μούζας.

Το Μεγάρο Μουσικής Αθηνών, παραμένοντας πιστό στους εκπαιδευτικούς και ψυχαγωγικούς του στόχους, αγκαλιάζει το Φεστιβάλ Παξών και όπως τις προηγούμενες χρονιές έτσι και φέτος το χειμώνα θα παρουσιάσει στις υψηλής ακουστικής αίθουσές του 3 συναυλίες του Ergon Ensemble με έργα επιλεγμένα από το φετινό Φεστιβάλ.

Σημαντικός για το Φεστιβάλ είναι ο ρόλος του Paxos Festival Trust.

Ο κοινωφελής, μη κερδοσκοπικός αυτός οργανισμός, που ξεκίνησε το 1987 με πρωτοβουλία του Αγγλου φίλου των Παξών John Gough, έχει σαν σκοπό τη δημιουργία υποδομής στη μουσική εκπαίδευση και την προώθηση της κλασσικής μουσικής, ως άκουσμα, σε ένα ευρύτερο κοινό.

Παράλληλα, μέσω υποτροφιών, δίνει τη δυνατότητα σε ταλαντούχους καλλιτέχνες να συνεχίσουν τις σπουδές τους σε καταξιωμένα ιδρύματα του εξωτερικού. Το Διοικητικό Συμβούλιο του “Paxos Festival Trust” αποτελείται από Άγγλους και Παξινούς που ζουν ή επισκέπτονται τακτικά τους Παξούς, προσφέροντας αφιλοκερδώς χρόνο, προσωπική εργασία και συχνά χρηματοδότηση.

Την προσπάθεια όλων αυτών των φορέων, φιλοξενεί και υποστηρίζει Δήμος Παξών, σε συνδυασμό με τον Πολιτιστικό φορέα του Δήμου, εξασφαλίζοντας ένα δημιουργικό περιβάλλον φυσικού και καλλιτεχνικού πλούτου.



Πληροφορίες για το πώς θα φτάσετε και που θα μείνετε στους Παξούς μπορείτε να βρείτε στον ιστότοπο: www.paxi.gr

Ανεύρετοι Νήσοι στο Κρατικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης Θεσσαλονίκης

Την αναπόφευκτα προσωπική, ποιητική και συναισθηματική εικόνα του καλλιτέχνη και ταυτόχρονα τις δεσμεύσεις του φιλοδοξεί να παρουσιάσει η έκθεση, «ΑΝΕΥΡΕΤΟΙ ΝΗΣΟΙ» (Isole mai trovate / Islands never found / Îles jamais trouvées). Την έκθεση συνδιοργανώνουν οι φορείς ΚΜΣΤ, Musée d'Art Moderne de Saint-Étienne Métropole, Comune di Genova/ Palazzo Ducale της Γένοβας. Η επιμέλεια της έκθεσης έγινε από τον διευθυντή του Musée d'Art Moderne de Saint-Étienne Métropole, Lorand Hegyi και την πρόεδρο του ΔΣ του Κρατικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης, Κατερίνα Κοσκινά, ενώ η παραγωγή από το Solares Fondazione delle Arti.



H έκθεση παρουσιάζεται 13 Μαρτίου μέχρι 13 Ιουνίου στο Palazzo Ducale στη Γένοβα, από 28 Ιουνίου μέχρι 28 Νοεμβρίου στη Θεσσαλονίκη (στο ΚΜΣΤ, στη Μονή Λαζαριστών και στο Κέντρο Σύγχρονης Τέχνης Θεσσαλονίκης, Αποθήκη Β1, Λιμάνι) και από 17 Δεκεμβρίου 2010 μέχρι 17 Απριλίου 2011 στο Musée d'Art Moderne, στο Σεντ Ετιέν.

Η έκθεση «ΑΝΕΥΡΕΤΟΙ ΝΗΣΟΙ» θέτει στο επίκεντρό της την προσωπικότητα του καλλιτέχνη, μία προσωπικότητα πλούσια και συνάμα αντιφατική, που μπορεί να είναι επιβλαβής, αυτοκαταστροφική, ακόμη και βάναυση για τον ίδιο και φιλοδοξεί να αποτελέσει ένα φόρο τιμής στους δημιουργούς, οι οποίοι μέσω της επίμονης, συνεπούς και απεριόριστης δημιουργικότητάς τους, και μέσω της ρηξικέλευθης και της υπερβάλλουσας νοητικής τους ελευθερίας, κατορθώνουν να διαμορφώσουν νέες κοινωνικο-πολιτισμικές καταστάσεις και νοοτροπίες, και κατ’ επέκταση, νέα εδάφη τα οποία, όπως τα νησιά των αχανών και διαρκώς εν κινήσει ωκεανών, προξενούν ταυτόχρονα συναισθήματα ασυλίας, εγκλεισμού, οικείου, ανοίκειου, απελευθέρωσης και διάλυσης.

«Νήσοι» καλούνται οι ιδιαίτερες δημιουργικές περιοχές, προσωπικές και μοναδικές, εντός των οποίων οι καλλιτέχνες αντικειμενοποιούν και επικοινωνούν μέσω της προσωπικής τους γλώσσας και του συστήματος συμβόλων, το υποκειμενικό, ιδεολογικό, φιλοσοφικό, αισθητικό και ιστορικό τους όραμα για τον κόσμο. Μπορούμε να κατανοήσουμε καλύτερα τη ζωή και το έργο ενός καλλιτέχνη μέσω αυτής της μεταφορικής αναζήτησης «των νησιών τους», «των τόπων τους», στη σφαίρα δηλαδή που κατοικεί η δεξιότητά τους και συνδέεται με κάποια αντίστοιχη τεχνική.

Στόχος αυτής της έκθεσης είναι να επικαλεστεί και να παρακολουθήσει τη συνεχή και προαιώνια μετανάστευση του καλλιτέχνη σε αναζήτηση των «νήσων» του και να αποκαλύψει τις συγκινητικές και δραματικές πτυχές των ατέρμονων ανακαλύψεων, της αναρχικής ελευθερίας, και των αντισυμβατικών επινοήσεων, που συνυπάρχουν συχνά με ένα αίσθημα ακαθόριστης δυσαρέσκειας, μια αυτοκαταστροφική μιζέρια, με βάναυσα μαρτύρια και με τη μόνιμα δύσκολα αίσθηση της θλιβερής ατέλειας.

Συμμετέχουν οι καλλιτέχνες: Marina Abramović, Alice Aycock, Marina Bolla, Louise Bourgeois, Yves Bresson, Tony Cragg, Danica Dakić, Latifa Echakhch, Jan Fabre, Hans Peter Feldmann, Gloria Friedmann, Carlos Garaicoa, Gilbert & George, Siobhán Hapaska, Rebecca Horn, Ilya Kabakov, Anselm Kiefer, Kimsooja, Γιάννης Κουνέλλης, Μαρία Λοϊζίδου, Richard Long, Natsuyuki Nakanishi, Maurizio Nannucci , Δημήτρης Ξόνογλου, Luigi Ontani, Dennis Oppenheim, Orlan, Michelangelo Pistoletto, Lucas Samaras, Barthélémy Toguo, Στέφανος Τσιβόπουλος, Κώστας Τσόκλης, Mamoru Tsukada, Günther Uecker, Lois Weinberger.